บทที่ 40 ไม่น่าไปรักคนอย่างเขา

จริงอย่างที่เขาว่า เธอก้มลงมองดูสภาพตัวเอง ชุดที่เคยสวยกลับยับเยิน ร่องรอยแสดงความเป็นเจ้าของเต็มซอกคอ และเนินหน้าอกขาวผ่อง ผมเผ้าที่ยุ่งเหยิงเล็กน้อยจากการยื้อยุด เธอไม่สามารถออกไปในสภาพนี้ได้จริง ๆ

หญิงสาวนั่งนิ่งกำหมัดแน่น แสงเหนือที่เห็นว่าเธอจำยอมแล้วก็ตั้งท่าว่าจะออกไป แต่สมาร์ตโฟนของตนกลับแผ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ